هفته بسيج بربسیجان جان برکف مباركباد

سلام بسیجی

افتخار بسیجی بودن

آغاز هفته بسیج

هفته بسیج مبارکباد

فرمانده سپاه سلمان سیستان و بلوچستان گفت: بر اساس طرح شهید شوشتری هم اکنون در سیستان و بلوچستان، بیش از 4 هزار بسیجی به صورت مستقیم در بحث تأمین امنیت پایدار نقش مؤثر و مفید دارند.

گزيده بيانات ويژه هفته بسيج

بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران حضرت امام خميني (ره):

ــ بسيج شجرة طيبّه و درخت تناور و پرثمري است كه شكوفه‌هاي آن بوي بهار وصل و طراوات تعيين و حديث عشق مي‌دهد.

ـ اگر بر كشوري نواي دلنشين تفكر بسيجي طنين انداز شد چشم طمع دشمنان و جهانخواران از آن دور خواهد گرديد.

ـ بار ديگر تأكيد مي‌كنم كه غفلت از ايجاد ارتش بيست ميليوني سقوط در دام دو ابرقدرت جهاني را به دنبال خواهد داشت.

ـ مليت كه در خط اسلام ناب محمدي(ص) و مخالف با استكبار و پول‌پرستي و تحجرگرايي و مقدس‌نمايي است بايد همة افرادش بسيجي باشند.

ـ در اين دنيا افتخارم اين است كه خود بسيجيم.

ـ بسيج لشگر مخلص خداست كه دفتر تشكل آن را همة مجاهدان از اولين تا آخرين امضاء نموده‌اند.

ـ بسيج مدرسة عشق و مكتب شاهدان و شهيدان گمنامي است كه پيروانش بر گلدسته‌هاي رفيع آن اذان شهادت و رشادت سرداده‌اند.

ـ من همواره به خلوص و صفاي بسيجيان غبطه مي‌خورم و از خدا مي‌خواهم تا با بسيحيانم محشور گرداند.

ـ تشكيل بسيج در نظام جمهوري اسلامي ايران يقيناً از بركات و الطاف جلية خداوند تعالي بود كه بر ملت عزيز و انقلاب اسلامي ايران ارزاني شد.

ولی امر مسلمین جهان حضرت آيت الله العظمي امام خامنه‌اي (مدظله العالي):

 ـ‌ بسيج به معني حضور و آمادگي در همان نقطه‌اي است كه اسلام و قرآن و امام زمان (ارواحناه و فداه) و اين انقلاب مقدس به آن نيازمند است.

ـ پيوند ميان بسيجيان عزيز و حضرت ولي عصر (ارواحناه و فداه) مهدي موعود عزيز يك پيوند ناگسستني و هميشگي است.

ـ شما جوانان بسيجي و سپاهي و جوانان مؤمن آگاهي را با احساس مسئوليت و شور و شعور همراه كرديد.

ـ نيروهاي نظامي و بسيجي ما مؤمن و با اخلاصند و به عنوان پشتوانه‌اي كه هيچ خدشه‌اي در آن راه ندارد, محسوب مي‌شوند.

ـ انكار بسيج, انكار بزرگترين ضرورت و مصلحت براي كشور است.

ـ اگر بسيج در دوران پس از جنگ نبود و اگر امروز هم نباشد, كميت اين انقلاب و اين نظام واهمة حركتهاي سازندة اين كشور لنگ است.

ـ انكار بسيج و بي‌احترامي به آن يا نابخردانه است يا خائنانه است.

ـ تا وقتي كه اين كشور و اين ملت به امنيت احتياج دارد, به نيروهاي بسيج, به انگيزة بسيح به سازماندهي بسيجي و به عشق و ايمان بسيجي احتياج است.

ـ فرزندان بسيحي‌ام با حضور خود در هر صحنه‌اي كه لازم است دشمنان زبون را مرعوب و منكوب سازند.

ـ بسيج, يعني نيروي كارآمد كشور براي همة ميدانها

ـ همه جا چيزي شبيه بسيج هست, تنها به اين درخشندگي, به اين فراگيري, به اين زيبايي, به اين فداكاري, من در جايي سراغ ندارم.

ـ اين فداكاري, من در جايي سراغ ندارم.

ـ نيروي عظيم بسيج مردمي است, اين بسيج در همة قشرها هست.

ـ بسيج, اختصاص به يك منطقة جغرافيايي ويك منطقة انساني و طبقاتي و قشري ندارد, همه جا هست.

ـ ايمان عاشقانه, ايمان عميق, ايمان توأم با عواطف كه از خصوصيات ملت ايران است باعث درخشان شدن بسيج شد.

ـ دانشجوي بسيجي دشمن كمين گرفته  را از ياد نمي‌برد و غافلانه خو و دانشگاه و كشورش را به دست تطاول دشمن نمي‌سپرد.

ـ بسياري از پيشرفتهاي كشور مرهون تفكر بسيجي است.

ـ هريك از آحاد قشرهاي مختلف جامعه كه داراي روحية حساس مسئوليت و ايمان باشد, بسيجي است.

ـ بسياري از پيشرفتها و موفقيتهاي نظام اسلامي در عرصه‌هاي مختلف مرهون تفكر و ميل بسيجي است.

ـ بسيجي يعني علي كه تمام وجودش وقف اسلام بود.

نامگذاري روزهاي هفته بسيج

"بسیج ، ولایت و بیداری اسلامی" عنوان هفته بسیج

برای حاج قاسم

او به پيشاني خود اشاره كرد و گفت : تير به اينجاي من خواهد خورد

گفت وگو با سردار سرتيپ پاسدار « قاسم سليماني » ; در مورد سردار شهيد حاج قاسم ميرحسيني قائم مقام لشكر 41 ثارالله (ع )
در خدمت سردار سرتيپ پاسدار حاج قاسم سليماني از فرماندهان ارشد سپاه و يادگار دوران پر خاطره دفاع مقدس هستيم . كسي كه مقام معظم رهبري (مدظله العالي ) از ايشان تعبير فرمودند به كسي كه خود بارها در جبهه به شهادت رسيده و شهيد زنده انقلاب است .

 ضمن تشكر از حضور ايشان با توجه به سالگرد شهادت سردار شهيد « حاج قاسم ميرحسيني » كه بعنوان قائم مقام در لشكر 41 ثارالله مدتها با ايشان همرزم بوده از محضر ايشان درخواست مي كنيم قالبي از شخصيت شهيد ميرحسيني را بيان بفرمايند.
سردار رشيد اسلام شهيد ميرحسيني بزرگ لشكر 41 ثارالله بود . كه واقعا من امروز در هر ماموريتي جاي خالي او را مي بينم . شهيد ميرحسيني در بعد خودش در تمام صحنه جنگ تك بود. در مورد شهيد ميرحسيني هرچه بگويم احساس مي كنم اصلا نمي توانم حق شهيد او را ادا كنم . خيلي روح بزرگي داشت . يك مالك اشتر به تمام معنا بود. من نمي دانم مالك هم توي صحنه سخت محاصره جنگ مثل شهيد ميرحسيني بوده يا نبوده .
با توجه به اينكه به دليل موانست در روزهاي جنگ رابطه نزديكي با شهيد داشتيد لطفا در مورد ابعاد شخصيت فردي و نظامي شهيد صحبت بفرمائيد.
شهيد ميرحسيني فرمانده اي بود كه همه ابعاد يك فرمانده اسلامي را با تعاريف اصيل آقا اميرالمومنين (ع ) دارا بود. با معنويت ترين شخصيت لشكر ثارالله بود. صداي دلنشين آواي قرآن شهيد ميرحسيني را هر كس مي شنيد از خود بي خود مي شد.
او يك سخنور بود و وقتي شروع به صحبت مي كرد به قول بچه ها سحر مي كرد. تمام حرفهاي خودش را با استناد به آيات و روايات نقل مي كرد. من واقعا احساس مي كردم هيچ روحاني توي سن و سال خودش به پاي ايشان نمي رسيد. در بعد فرماندهي ما بايد بگويم ايشان در جلسات هميشه صائب ترين نظرات را مي داد. بهترين نظر , نظر شهيد ميرحسيني بود و در ميدان عمل هم همانها بوقوع مي پيوست .
لطفا از حالات شهيد ميرحسيني در شرايط سخت جنگ بگوئيد.
خدا را شاهد مي گيرم كه هيچ وقت در چهره شهيد ميرحسيني در سخت ترين شرايط من هراسي نديدم . انگار در وجود اين مرد چيزي بعنوان ترس , هراس , دلهره و ترديد وجود نداشت . اگر در محاصره بود همانطور صحبت مي كرد كه در اردوگاه صحبت مي كرد. در حاليكه رگبار گلوله از همه طرف مي باريد و همه خودشان را در پناهگاهها پنهان مي كردند , مانند پشت سنگري يا تپه خاكي ... كه تير نخورند , اما اين شهيد عاليقدر مي ايستاد و ما همه مات و مبهوت حركات او مي شديم . نگاه مي كردم ايشان را مثل كسي كه در جنگهاي قديمي جلو دشمن رجز مي خواندند; بچه ها را بسيج مي كرد , حركت مي داد و در آن صحنه شوخي مي كرد.
شهيد ميرحسيني را در جميع ابعاد چگونه ديديد
خداوند اين توفيق را به من داد كه تقريبا از عمليات والفجر يك تا اين اواخر كه خيلي هم بود در خدمت ايشان باشم من واقعا اين را مي گويم كه در همه شهداي جنگ تحميلي خيلي دوستان بسياري داشتم . در عمليات هاي مختلف هيچكس را مانند ايشان نديدم .
گوشه اي از ابعاد معنوي و عرفاني شهيد را اگر بخاطر داريد بيان فرمائيد.
از زماني كه من در خدمت ايشان بودم هيچ وقت نديدم كه نافله شبش ترك بشود. يا هيچ نافله شبي نديدم كه از شهيد ميرحسيني بدون گريه تمام شود. و خدا شاهد است ما با گريه اين شهيد بزرگوار بيدار مي شديم . يك آدم عجيبي بود. دنياي بيكران معرفت بود.
رابطه ايشان با نيروهاي بسيج و تحت امر چگونه بود
مي ديدم وقتي گردان دور ايشان حلقه مي زد و ايشان مي خواست سخنراني كند از لحظه اي كه بسم الله مي گفت تا انتهاي صحبتش واقعا مثل يك جوجه هايي كه مادرشان غذا را در دهانشان مي گذارد همه حواسشان متوجه دهن مادر است , همه گردان مسحور ايشان مي شد! محو ايشان مي شد.
او ناجي همه عملياتها بود در صحنه جنگ وقتي عراقي ها پاتك مي كردند و فشار مي آمد همين قدر كه در جبهه مي پيچيد كه ميرحسيني آمد والله قسم انگار يك لشكر مي آمد. اينقدر در كل جبهه تاثير داشت .
در عمليات بدر يادم است كه وقتي عراقي ها پاتك كردند شهيد ميرحسيني رفت توي پاتك , توي اوج سختي آن لحظه ايكه همه بفكر برگشتن بودند. شهيد ميرحسيني رفت و آخرين نفر برگشت . من قطعا شهيد ميرحسيني را ناجي همه عملياتها مي دانم . نقش شهيد ميرحسيني در يك كفه ترازو و نقش مابقي گردانها در كفه ديگر.
من هيچ جا نديدم شهيد از خودش تعريف كند كه من ناجي فلان عمليات بودم و... گمنام گمنام . امروز قبر شهيد ميرحسيني مثل يك قبر عادي در يك جاي دور افتاده است . هيچ كس نمي داند كه يك شخصيت به اين بزرگي در زابل مي ريست كه اين وصف روزش بود و آن شبش .
حالات و روحيات ايشان قبل از شهادت چگونه بود
در عمليات كربلاي 4 بچه ها خيلي نگران ايشان بودند . هيچ عملياتي شهيد ميرحسيني بدون زخم از صحنه خارج نشد. از تمام عملياتها زخمي بر بدن داشت . به بچه ها گفته بود توي عمليات كربلاي 4 نترسيد كه من شهيد نمي شوم .
قبل از عمليات كربلاي پنج شبي داخل سنگر نشسته بوديم و با هم صحبت مي كرديم . گفت : تير به اينجاي من خواهد خورد. و انگشتش را روي پيشاني اش گذاشت و همين طور هم شد. و بي سيم هاي لشكر ثارالله تا پايان جنگ ديگر صداي دلنشين و ارزشمند و پرمعرفت ميرحسيني را نشنيدند. آن صدايي كه براي همه بچه ها چه كرماني , چه رفسنجاني , چه زرندي , چه سيرجاني , چه هرمزگاني و چه بلوچستاني اميدبخش بود. دلنواز بود و دوست داشتني . آن صدا خاموش شد.
چگونه خبر شهادت ايشان را به شما دادند در رابطه با آن حال و هوا بفرمائيد.
البته نمي توانستم باور كنم . در مقطع اول هم بچه ها به من نگفتند و اين خبر را خيلي با احتياط به من دادند. هيچوقت خبر شهادت ايشان را از ياد نمي برم . من در دو سه عمليات واقعا از خدا مي خواستم كه پايان عمر من همين مقطع باشد . يكي همين عمليات كربلاي 5 بود . خصوصا وقتي خبر شهادت شهيد ميرحسيني را شنيدم . احساس كردم كه واقعا لشكر ثارالله منهدم و منحل شد و از همه مهمتر فكر مي كردم شهادت ايشان تاثير بسيار عميقي بر عدم موفقيت ما در عمليات كربلاي 5 بگذارد . هيچ خبري مانند اين خبر در لشكر ثارالله نمي توانست غم ايجاد كند. تا آن مقطع هيچ حادثه اي به اندازه خبر شهادت حاج قاسم براي بچه هاي لشكر ثارالله سخت نبود. حتي آن كسي كه در عمليات حضور داشت و برادرش را يا پسرش را از دست داده بود عزادار شهيد ميرحسيني بود.
در انتها ضمن تشكر از حضرتعالي كه وقتان را به ما داديد اگر صحبتي داريد بفرمائيد
معناي تهاجم فرهنگي است كه بچه هاي ما چنين شخصيت هايي را نشناسند. جوانان بايد چنين شخصيتهايي را براي خودشان الگو كنند. اين يك الگوي ارزشمند و مجسم در عمر ماست اين را بايد همه بشناسند و به همه شناسانده شود كه ايشان از يك خانواده محترمي بود و بعد هم برادرش شهيد شد. آن شهيد بزرگوار دانشجو كه توي سنگر كمين ايستاد و مقاومت كرد تا به شهادت رسيد. خدا را قسم مي دهيم به محمد و آل محمد به همه ما معرفت كافي براي شناخت اين شخصيتهاي ارزشمند و ادامه دادن راهشان را عطا نمايد.
محمد علي اشرفي ـ خبرنگار روزنامه جمهوري اسلامي
استان سيستان و بلوچستان
قبل از عمليات كربلاي پنج شبي داخل سنگر نشسته بوديم و با هم صحبت مي كرديم . گفت : تير به اينجاي من خواهد خورد و انگشتش را روي پيشاني اش گذاشت و همين طور هم شد
در عمليات بدر وقتي عراقي ها پاتك كردند شهيد ميرحسيني رفت توي پاتك و در اوج سختي آن لحظه اي كه همه به فكر برگشتن بودند , او رفت و آخرين نفر برگشت .

حاج قاسم سلیمانی کیست؟

شايد از سر همين بهت است كه يكي از مقامات بلندپايه ارتش امريكا عاجزانه مي‌گويد: «من اگر او را ببينم، خيلي ساده از او خواهم پرسيد كه از ما چه مي‌خواهد؟!»

 اينجا داخل ايران اسلامي، آنها كه او را مي‌شناسند، از حجب و تواضع و آرامش او مي‌گويند، مردي كه برخلاف آنچه امريكايي‌ها مي‌گويند، مرموز نيست.

هر قدر كه داخل ايران، او را كم مي‌شناسند، خارج از اين مرزهاي جغرافيايي، قصه‌هاي حيرت‌آوري از او بر سر زبان‌هاست كه با آميخته‌اي از راست و دروغ، شبحي ترسناك و هول انگيز از او ارائه مي‌دهد كه گويي همه منافع امريكايي‌ها را در خاورميانه به خطر انداخته است و جالب آنكه هر قدر آنها او را ترسناك‌تر و هول‌انگيزتر معرفي مي‌كنند، اينجا داخل ايران اسلامي، آنها كه او را مي‌شناسند، از حجب و تواضع و آرامش او مي‌گويند، مردي كه برخلاف آنچه امريكايي‌ها مي‌گويند، مرموز نيست.

هر قدر او آرام و بي‌سر و صدا مي‌رود و مي‌آيد و كارهايش را انجام مي‌دهد، بيرون از مرزهاي جمهوري اسلامي در مورد او، يعني سردار سرلشكر قاسم سليماني، فرمانده سپاه قدس ايران خيلي خبرها هست. آنها از او و سپاه تحت امرش مي‌ترسند و همين ترس سرآغاز خبرهاي بعدي است، آنها او را تروريست مي‌خوانند، بارها و بارها تحريمش مي‌كنند، به او اتهام دخالت در امور ساير كشورها را مي‌زنند، او را فردي بسيار قدرتمند در عرصه سياست خارجي جمهوري اسلامي در خاورميانه توصيف مي‌كنند، او را متهم پرونده ترور رفيق حريري مي‌دانند و سرانجام آنكه، آنها در كنگره امريكا، صريحاً و رسماً پيشنهاد ترور او را مي‌دهند! شايد تعجبي هم نباشد، آخر آنها از مبارزه با قاسم سليماني و نيروهايش ناتوان شده‌اند، به همين سادگي!

و اين البته همه آن چيزي نيست كه در مورد او گفته مي‌شود. روزنامه انگليسي گاردين در مورد قاسم سليماني مي‌نويسد: «حتي كساني كه سليماني را دوست ندارند، او را فردي با هوش مي‌دانند. بسياري از مقامات امريكا كه اين چند ساله را صرف متوقف كردن كار افراد وفادار به سليماني كرده‌اند، مي‌گويند مايل هستند او را ببينند و معتقدند كه مبهوت كارهاي او شده‌اند.»

شايد از سر همين بهت است كه يكي از مقامات بلندپايه ارتش امريكا عاجزانه مي‌گويد: «من اگر او را ببينم، خيلي ساده از او خواهم پرسيد كه از ما چه مي‌خواهد؟!»

واقعيت آن است كه گرچه غربي‌ها او را ژنرال مي‌نامند و او فرمانده يك نيروي نظامي است و امريكايي‌ها دوست دارند قبل از هر چيز او يك تروريست به نظر برسد كه فقط با عمليات‌هاي نظامي به اهدافش دست مي‌يابد، اما خود نيز نمي‌توانند معترف نباشند كه او، بي‌آنكه وارد عرصه نظامي شود، از بعد سياسي به پيروزي دست مي‌يابد، اتفاقي كه او با تكيه بر ويژگي‌هاي اخلاقي‌اش و تكيه بر اصول انقلاب اسلامي كه منشأ منش رفتاري او نيز هست، رقم مي‌زند، نه با تكيه بر قدرت نظامي‌اش.

روزنامه امريكايي «مك كلثي» در سي‌ام مارس ۲۰۰۸ گزارش داده بود: «سليماني براي توقف درگيري‌ها ميان نيروهاي امنيتي عراق كه بيشترشان شيعه هستند و نيروهاي راديكال مقتدي صدر در شهر بصره، پا در مياني كرده است. . . يكي از نخستين و مهمترين پيروزي‌هاي سليماني بر امريكا در عراق، ايجاد برتري سياسي بود، نه نظامي.

وي در ژانويه سال ۲۰۰۵، زماني به عراق آمد كه عراقي‌ها براي نخستين بار پس از سقوط صدام حسين، به پاي صندوق‌هاي رأي مي‌رفتند. در حالي كه امريكا حمايت شديدي از نخست‌وزير شدن اياد علاوي مي‌كرد، سليماني فعاليت خود را در حمايت از شيعيان طرفدار ايران آغازكرد و به شدت به راهنمايي آنان براي پيروزي در انتخابات پرداخت. پس از انتخابات، بوش انگشت‌هاي رنگي مردم عراق را پيروزي بزرگي براي دمكراسي دانست، اما علاوي و متحدانش شكست خوردند.»

زلماي خليل‌زاد، سفير سابق امريكا در افغانستان نيز مي‌گويد: «همان‌قدر كه مقامات امريكايي سليماني را به جنگ افروزي متهم مي‌كنند، او در ايجاد صلح نيز براي رسيدن به اهدافش فعال بوده است. او در پايان دادن به درگيري‌هاي نيروهاي مقتدي صدر و نيروهاي عراقي در بصره، نقشي حياتي داشت، تهديدي كه مي‌رفت ناآرامي‌هاي آن گسترش يافته و پيامدهاي وخيمي به ويژه براي منابع نفتي عراق در پي داشته باشد.»

يكي از نمايندگان مجلس عراق كه از دستياران ارشد نوري المالكي هم هست، درباره سردار سليماني مي‌گويد: «او فقط يكبار در اين هشت ساله به عراق آمده است. او فردي است كه آرام سخن مي‌گويد و منطقي و بسيار مؤدب است. وقتي با او حرف مي‌زنيد، بسيار ساده برخورد مي‌كند. تا زماني كه پشتوانه او را نشناسيد، نمي‌دانيد چه قدرتي دارد، هيچ كسي نمي‌تواند با او بجنگد.»

قاسم سليماني آن گونه كه آنها در موردش نقل مي‌كنند، بي‌محافظ و فقط با دو همراه، به عراق رفته و در منطقه حفاظت شده توسط امريكايي‌ها، موسوم به منطقه سبز حضور يافته و ديدارهايش را در كمال آرامش سروسامان داده و بعد به ايران بازگشته است!

خيلي فرقي نمي‌كند كه اين ادعاها چقدر مستند است يا حتي چقدر مي‌تواند صحيح باشد؛ همين مؤلفه‌ها و قصه‌هاي راست و دروغ ديگري كه از او مي‌گويند، براي ذهن شهروندان غربي كه مقهور شانتاژهاي رسانه‌اي دولت هايشان هستند، كفايت مي‌كند تا به نمايندگان كنگره امريكا معترض نشوند كه چرا دور هم نشسته‌ايد و با صراحتي باور نكردني، پيشنهاد ترور مي‌دهيد!

 اين ادعاها براي پروپيمان كردن پروژه ايران‌هراسي و به طور اخص، سپاه هراسي كفايت مي‌كند؛ حتي اگر دليلي بر درستي‌شان اقامه نشود! ذهن شهروند غربي، براي فريب چنين تبليغاتي را خوردن، از مدت‌ها قبل آماده شده است. او به ديدن و شنيدن افسانه‌هاي هاليوودي عادت دارد!

ما اما به قصه‌هاي هاليوودي عادت نداريم، آرمان ما حقيقت اتفاقي است كه روز دهم محرم سال ۶۱ هجري در صحراي كربلا روي داده است. اين است كه مي‌گوييم كسي از آن جماعت امريكايي اگر توان ترور حاج قاسم سليماني را داشت، درنگ نمي‌كرد. اين است كه در برابر پيشنهاد ترور او مي‌گوييم: بسم الله اگر حريف مايي!

قاسم سليماني مرموز نيست اما فرمانده سپاه قدس ايران است و همين فرمانده سپاه قدس ايران بودنش، كافي است تا جماعت امريكايي از او بترسند و در توجيه اين ترس خويش، او را به نحوي اغراق‌آميز، ترسناك معرفي كنند. بر اين جماعت حرجي هم نيست البته؛ چه آنكه آدم ترسيده، اگر نخواهد كه ترسو لقب بگيرد، بايد علت ترس را ترسناك و ترسناك‌تر معرفي كند تا ترسش توجيه شود.

اينها، همه كه گفتيم، آن هم از قول آنهايي كه خارج مرزهاي جمهوري اسلامي ايران هستند، تنها يك روي سكه بود؛ روي اشداء علي الكفار سردار قاسم سليماني؛ اين روي سكه اما، در داخل مرزهاي عقيدتي انقلاب اسلامي، او تمام قد سرباز ولايت است. از آن جنس آدم‌هايي كه مكلف به تكليفند و همه حياتش را از جواني تاكنون، وقف نهضت حضرت روح الله كرده است. اين روي سكه، او، رحماء بينهم است.

جنگ كه شد، قاسم سليماني جوان بنايي بود در كرمان؛ متولد اسفند ۱۳۳۶. سرش هم گرم كار خودش. جنگ كه شد، بنايي را همان جا رها كرد و راهي جبهه شد. كمي بعدتر، اين جوان بسيجي فرمانده بسيجي‌هاي هم‌ولايتي‌اش شد و بعد‌تر لشكري از همين بسيجي‌هاي آفتاب سوخته كوير تشكيل داد كه شد لشكر ۴۱ ثارالله.

جنگ كه تمام شد، امنيت آن خطه كويري را كه مستعد جولان اشرار بود به او سپردند و هنوز هم، هر قدر او، ميان مردم كشورش ناشناخته باشد، مردم سيستان و بلوچستان و كرمان خوب مي‌دانند كه در آن سال‌هاي فرماندهي او، امن‌ترين دوران را گذرانده‌اند.

سال ۱۳۷۹، حضرت آيت‌الله خامنه‌اي، فرماندهي كل قوا، او را به تهران فراخواند و مسئوليت سپاه قدس را به او سپرد. مسئوليتي كه قاسم سليماني را به كابوسي در ذهن امريكايي‌ها بدل ساخت. كابوسي كه اگر دستشان برسد، خيلي زود، همچون عماد مغنيه ترورش خواهند كرد!

كابوسي كه همان قدر كه غربي‌ها را مي‌ترساند، به جان ما، غروري مقدس مي‌ريزد و اينها اين روي سكه اوست، روي رحماء بينهم قاسم سليماني، فرماندهي با صلابت، با موهايي جوگندمي و بدني لاغر و صورتي آفتاب سوخته و نگاهي محجوب و آرام. فرماندهي كه در ميان هم‌ولايتي هايش و در مراسمات و مجالس‌شان، خيلي خاكي و خودماني حضور دارد. فرماندهي كه اگر لباس نظامي تنش نباشد، كسي حدس هم نخواهد زد كه او يك فرمانده نظامي است. فرماندهي كه در خارج از مرزهاي جمهوري اسلامي، بسيار شناخته شده‌تر از داخل مرزهاست.

سلامتی سردار حاج قاسم سلیمانی صلوات

 سردار سرلشکرحاج قاسم سلیمانی یار وبرادرسردارسرلشکر شهید حاج قاسم میرحسینی

نام سردار حاج قاسم سلیمانی عجین است با عظمت و بزرگی. حاج قاسم سلیمانی یعنی تکرار مالک اشتر. حاج قاسم سلیمانی یعنی سید حسن نصرالله ایران. حاج قاسم سلیمانی یعنی عماد مغنیه ی مکرر.

دست و پا زدن همه ی کفر در برابر سردار ۵۵ ساله ی ما، چقدر به سینه ام احساس غرور هدیه می کند؛ غرور مقدس! چقدر این روزها حاج قاسم را بیشتر دوست دارم! 
نام سردار حاج قاسم سلیمانی عجین است با عظمت و بزرگی. حاج قاسم سلیمانی یعنی تکرار مالک اشتر. شجاعت، غیرت، مردانگی، خلوص، همه واژه گانی هستد که برای کسب آبرو دست به دامان قامت رعنایش شده اند. 
حاج قاسم سلیمانی یعنی خلاصه ی هشت سال دفاع مقدس؛ یعنی فرمانده، یعنی فرمانده هان شهید، یعنی متوسلیان، همت، باکری، خرازی، زین الدین، چمران، کاوه، کاظمی... حاج قاسم سلیمانی یعنی سید حسن نصرالله ایران. حاج قاسم سلیمانی یعنی عماد مغنیه ی مکرر. 
حاج قاسم سلیمانی از آن کلماتی است که تکرارش مخل در فصاحت کلام نیست که هیچ، تکرار یادش بسان تکرار الله اکبر تسبیحات حضرت زهراست بعد از فریضه ی جهاد که ثواب هزار نماز مستحبی دارد. یاد حاج قاسم سلیمانی عبادت مقبول من است، عبادت مقبول دلنشین من! ذکر حاج قاسم سلیمانی در نیمه ی امشب مرا در حالی پرواز می دهد تا بلندای قله ی غرور که ژنرال های آمریکایی مثل سگ از ترس مالک اشتر انقلاب به خود می لرزند و خواب راحت ندارند و در پس شبکه های رسانه ای خود برای شیر بیشه ی خاورمیانه پارس می کنند. 
شنیدم یکی شان گفته: اگر قاسم سلیمانی را ببینم خیلی راحت از او می پرسم از جان ما چی می خواهی؟! باید به این دجاله ی حقیر گفت تو اگر سردار دلیر ما را ببینی و بخت یارت شود و از ترس قالب تهی نکنی! برق نگاه سردار اجازه نخواهد داد دهان کثیفت را باز کنی! تا چه رسد سوال کنی! تا چه رسد خیلی راحت سوال کنی!
سردار عزیز من!  باشد که تو باشی و ما هم تا در لشکر امام منتقم کرب و بلا در رکاب تو، اربابان کاخ سفید را به خاک سیاه بنشانیم، إن شالله. 

منبع: برای خدا

ملت شریف و همیشه در صحنه ایران غیور مردان عرصه های عزت و مردانگی و شرف بار دیگر موسم تجدید عهد با پیر و مرادمان خمینی کبیر رسید، آخرین جمعه ماه مبارک رمضان که با درایت و الهامات غیبی احیاگر تفکر دینی خمینی عزیز روز جهانی قدس نام گذاری شد فرصتی برای همبستگی ملتهای مستضعف جهان و اعلام انزجار از تروریست دولتی اسریل جنایت پیشه است .

مبارزات مستمر و پرفروغ ملت مظلوم فلسطین دربرابر رژیم ددمنش صهیونیستی، با حمایت های همه جانبه سایر ملل مسلمان ثمر بخش خواهد بود و انشاءالله بزودی شاهد نابودی این رژیم غاصب و در پی آن آزادی ملت مسلمان فلسطین از نیم قرن سلطه واستعمار این غده سرطانی خواهیم بود و جشن نابودی دولت غاصب اسرائیل ،‌زیباترین نوید برای ملل مسلمان خواهد بود .

 وعده ما جمعه ۴/۶ /۱۳۹۰

قاسم سليماني:

غروب عمليات والفجر يک ،گردان در سرازيري چاه نفت به طرف حمرين پيش مي رفت .براي صحبت با برادر مير حسيني به جانب او رفتم .با تعجب ديدم بازوي پيرمرد سيستاني را گرفته و همراه مي برد .پيرمرد باعينک هاي درشت و عصايي در دست ،قدم به قدم پيش مي آمد .با ديدن اين صحنه از برادرمير حسيني پرسيدم چرا اين پيرمرد را به گردان آورده اي او که توانايي حمل سلاح را ندارد .لبهايش متبسم شد و گفت: اگر مي تواني او را قانع کن تا برگردد .نا چار روبه پيرمرد کردم و براي اينکه اورا از شرکت در عمليات منع کنم، گفتم: پدر جان تو قدرت راه رفتن نداري برگرد .پيرمرد در حالي کهحلقه هاي اشک از زير عينکش بيرون مي زد با دل شکسته پاسخ داد :تومي خواهي مرا از راه خدا برگرداني ؟من محال است که بر گردم. مگر اينکه همين جا مرا با تير بزني .از حرف زدنش پيدا بود که به هيچ وجه قادر به بازگرداندن او نيستم .پيرمرد در شب عمليات با ما وارد خط شد و در سن 92 سالگي تير خورد و دست راستش فلج شد .بچه هاکه براي بردن اوبه پشت جبهه آمده بودند ،پيکر فرزند شهيدش را نيز در کنار او افتاده ديدند .
آن روز فلسفه حضور پيرمرد را در خط دانستم و با خود گفتم :برادرمير حسيني چه نيکو دانسته که اينجا کربلاست و احتياج به حبيب ابن اظاهر دارد .

نوشتن از شهدا نیاز به قلمی است که جوهر آن در جوهره ی آدمی شکل گرفته باشد.

روستای جزینک، کربلای زابل است و زیارتگاه عاشقانی است که دلشان به هوای پرواز پر می کشد.حاج قاسم سلیمانی فرمانده کنونی سپاه قدس و فرمانده سابق لشکر ۴۱ ثار الله در روزهای سخت نبرد و دفاع گاهی اوقات که دلش می گیرد به این سرزمین می آید.

((ای رهگذر بایست

اینجا جزینک است

این خطه قطعه ای از خاک کربلاست

بو کن مزار مست شهیدان تشنه را

بوی بهشت می وزد از خاک این دیار

یک لحظه گوش کن

فریاد سرخ شب شکن شیر جبهه را

بر قامت بلند شهیدان نظاره کن

خون از شکاف تارک (( قاسم))  به آسمان ... ))

حاج قاسم قائم مقام لشکر ۴۱ ثار الله در سال ۴۲ در روستایی از حوالی زابل به دنیا آمد، او       هشتمین و آخرین فرزند خانواده بود. با آغاز زمزمه های انقلاب در زابل ایشان نیز با شروع             انجمن اسلامی شروع به حرکت کرد.

در خرداد سال ۱۳۶۰ لباس سبز و زیبنده ی پاسداری نظام را بر تن کرد تا زمینه ی برای دمیدن      روحی نو در کالبدش شود. 

با شروع عملیات بیت المقدس به جبهه آمد تا در تا به عنوان معاونت گردان نقشی در آزادسازی      خونین شهر داشته باشد.

بعد ها فرماندهی گردان و واحد طرح و عملیات را بر عهده گرفت تا دین خود را نسبت به امام خود        به    انجام برساند.

سر انجام در عملیات کربلای ۵ در سرزمین شلمچه به همراه دیگر فرماندهان شهید نظیر                   حاج یونس زنگی آبادی فرمانده تیپ امام حسین و سردار شهید حسین عالی فرمانده اطلاعات        عملیات لشکر به دیدار معشوق رفت.

این چند سطر برای این است که شاید حق این جمله از مقام معظم رهبری که  

    (( من سیستان را با شهید میر حسینی می شناسم. ))

 ادا شده باشد. 

مجسمه سرديس شهيد قاسم ميرحسينی ساخته می‌شود

گروه هنر: «شاهرخ اكبری ديلمقانی» در دومين سمپوزيوم مجسمه سازی سرديس شهدای دفاع مقدس در بوستان ولايت ساخت مجسمه‌ای از شهيد قاسم ميرحسينی را آغاز می‌كند. «شاهرخ اكبری ديلمقانی» مجسمه‌ساز در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) با اعلام خبر فوق اظهار كرد: تنديسی كه قرار است كار كنم مجسمه سرديس شهيد قاسم ميرحسينی از سرداران دفاع مقدس است كه در دومين سمپوزيوم مجسمه‌سازی سرديس شهدای دفاع مقدس از ابتدای خردادماه در بوستان ولايت با حضور 45 نفر از هنرمندان مجسمه‌ساز ايران شروع شده است. وی افزود: اين كار و سمپوزيوم حركتی است كه به اعتقاد من هم در معرفی و پاسداشت ارزش‌های دفاع مقدس و كسانی كه در اين كار جان‌فشانی و از خود گذشتگی كرده‌اند تاثيرگذار خواهد بود و هم يك حركت هنری است كه به ثبت فعاليت‌های آنان می‌پردازد تا در تاريخ ماندگار شوند. اكبری ديلمقانی در پايان خاطرنشان كرد: مدت زمان سمپوزيوم از اول تا دهم خردادماه است كه با فضای خوبی كه برای برگزاری آن در نظر گرفته شده است هنرمندان مشغول كار هستند و بازديد برای عموم آزاد است تا از كار آنها اينجا ديدن كنند و نسبت به ارزش‌گذاری به كارهای دفاع مقدس اقدام شود. منبع:خبرگزاری قرآنی ایران http://www.iqna.ir/fa/news_detail.php?ProdID=796337

به گزارش خبرنگار هنرهاي تجسمي فارس،‌ در آستانه سوم خرداد، سالروز آزادسازي خرمشهر، 43 هنرمند مجسمه‌ساز، صبح امروز يكم خردادماه در دومين سمپوزيوم مجسمه‌سازي سرديس شهداي دفاع مقدس در بوستان ولايت، كار ساخت 43 سرديس از شهداي دفاع مقدس را آغاز كردند.
در اين سمپوزيوم، فرهاد ابراهيمي سرديس شهيد صنيع‌خاني را مي‌سازد، شاهرخ اكبري ديلمقاني سرديس شهيدحاج قاسم ميرحسيني را خواهد ساخت و مهدي احمدي كار ساخت سرديس شهيد علي قدوسي را بر عهده دارد. همچنين چنگيز اقبالي سرديس شهيد مجيد بقايي، ستاره بريراني سرديس شهيد آقابابايي، محمد بيك‌زاده سرديس شهيد ابوالحسن كريمي، سميه پيرحياتي سرديس شهيد فياض‌بخش، حسين تك‌زارع سرديس شهيد منوچهر عباسي، علي حاجي‌مرادي سرديس شهيد مصطفي چمران، عبدالله حسام سرديس شهيد داوود كريمي، علي حسين‌خان سرديس شهيد محمدرضا دستواره، علي حسيني سرديس شهيد مجتبي هاشمي، حسين داوري‌نژاد سرديس شهيد يوسف كلاهدوز، مهدي رنگچي سرديس شهيد علي‌اكبر ابوترابي، زهرا سلطاني سرديس شهيد نورعلي شوشتري، سعيد شجاعي سرديس شهيد محمدحسن شريف قنوتي، روح‌الله شمسي‌زاده ملكي سرديس شهيد مصطفي اردستاني، حسين شناور سرديس شهيد اسماعيل دقايقي، حميدرضا صادق‌زاده سرديس شهيد حاج حسين خرازي، محمدتقي صداقتي سرديس شهيد حسين بصير، منصور طاهري سرديس شهيد اندرزگو، حسين علي‌عسگري سرديس شهيد عبدالحسين برونسي، بيژن غنچه‌پور سرديس شهيد محمد جهان‌آرا، صفورا فدايي سرديس شهيد لطيف رنجبري، نغمه فكورزاده سرديس شهيد رضا چراغي، امير فلاح سرديس شهيد علي هاشمي،‌روح‌الله قاضي سرديس علي‌اصغر قجاوند، رضا قره‌باغي سرديس شهيد عباس بابايي، نادر قشقايي سرديس شهيد يدالله كلهر، حسين قلي‌زاده سرديس شهيد مهدي باكري، ميثم كريم‌پور سرديس شهيد حسين لشكري،‌حميد كنگراني‌فراهاني سرديس شهيد ظهيرنژاد،‌ملك‌داديار گروسيان سرديس شهيد عبدالله نوريان، علي لوايي سرديس شهيد محمد قندي، عباس مجيدي سرديس شهيد مفردنياكي، اسفنديار مرادپور سرديس شهيد حسن آبشناسان، قدرت‌الله معماريان سرديس شهيد محمدابراهيم همت، شاپور ميرزايي سرديس شهيد حسن عباس‌پور، نگار نادري‌پور سرديس شهيد مجيد پازوكي، جعفر نجيبي سرديس شهيد عبدالكريم هاشمي‌نژاد، مرتضي نعمت‌اللهي سرديس غلامرضا نجاري،‌ علي وزيري سرديس شهيد بابانظر و علي‌اصغر يوزباشي سرديس شهيد موسي كلانتري را در مدت زمان ده روز از جنس گچ خواهند ساخت.
دومين سمپوزيوم مجسمه‌سازي سرديس شهداي دفاع مقدس از امروز يكم خرداد تا دهم خردادماه در بوستان ولايت ادامه خواهد داشت و در پايان سرديس‌هاي ساخته شده از جنس گچ، قالب‌گيري برنزي خواهد شد و در جايگاه مناسب خود نصب مي‌شوند.
نخستين سمپوزيوم مجسمه‌سازي سرديس شهداي دفاع مقدس سال گذشته با حضور 9 هنرمند برگزار شد و سرديس‌هاي شهيد ستاري، شهيد ابراهيم همت، شهيد صياد ‌شيرازي، شهيد حاج احمد متوسليان، شهيد كشوري، شهيد شيرودي، شهيد باقري، شهيد وراميني و شهيد موحد‌ دانش را به ترتيب «مرتضي نعمت‌اللهي»، «حبيب‌الله رضايي»، «نادر قشقايي»، «جعفري نجيبي»، «ملك داديار گروسيان»، «قدرت‌الله معماريان»، «بيژن غنچه‌پور»، «علي لوايي» و «حسين‌علي عسگري» در مدت زمان يك هفته ساختند كه اكنون برخي از اين آثار قالب‌گيري برنزي شده و در نقاط مختلف شهر تهران نصب شده است.
اين سمپوزيوم با همكاري سازمان زيباسازي شهرداري تهران و انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز هر ساله برگزار مي‌شود.
به گزارش فارس،‌مراسم افتتاح بوستان ولايت روز سه‌شنبه سوم خردادماه همزمان با سالروز آزادسازي خرمشهر برگزار خواهد شد.
بوستان ولايت در انتهاي بزرگراه نواب صفوي، ابتداي بزرگراه شهيد تندگويان قرار دارد و علاقه‌مندان براي بازديد از مراحل ساخت سرديس‌هاي شهدا توسط هنرمندان مجسمه‌ساز مي‌توانند از ساعت 10 تا 18 به بوستان ولايت مراجعه كنند

شهادت پایان نیست، آغاز است، تولدی دیگر است در جهانی فراتر از آنکه عقل زمینی به ساحت قدس آن راه یابد

خبرگزاري فارس: آيت‌الله سيد محمد باقر فالي گفت: پيكر آيت‌الله آقا سيد محمد كاظم قزويني به همراه كتاب روي سينه‌اش «فاطمة الزهراء من المهد الي اللحد؛ فاطمه زهرا از ولادت تا شهادت» پس از 17 سال، سالم از قبر خارج شد.

آيت‌الله سيد محمد باقر فالي امروز در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در خرمشهر اظهار داشت: مرحوم آيت الله آقا سيد محمد كاظم قزويني از منبري‌ها و نويسندگان مهم حوزه علميه كربلاي معلي بودند. ايشان فرزند مرحوم آيت‌الله العظمي آقا سيد ابراهيم قزويني هستند كه در سن كودكي پدرشان را از دست داده و يتيم شده و در دامان مرحوم عمويشان آيت الله سيد صادق قزويني ـ پدر آيت آلله سيد مرتضي قزويني كه هم اكنون امام جماعت حرم امام حسين (ع) هستند ـ پرورش يافتند.
وي خاطرنشان كرد: آن مرحوم در كنار خدمت به منبر اهل بيت (ع)، كتاب‌هاي متعددي تاليف كرده‌اند كه از جمله آن " الامام علي من المهد الي اللحد "، "فاطمه الزهرا من المهد الي اللحد "، "الامام جواد من المهد الي اللحد "، "الامام هادي من المهد الي اللحد "، "الامام العسكري من المهد الي اللحد "و همچنين "الامام المهدي من المهد الي الظهور " است.
آيت الله فالي در ادامه با يادآوري اينكه "اين عالم رباني با توجه به دست و پنجه نرم كردن با بيماري سرطان حنجره، 17 سال پيش در شهر مقدس قم دار فاني را وداع گفتند تصريح كرد: هفده سال پيش پس از تشييع عظيم و پرشور، پيكر پاك و مطهر آيت الله سيد محمدكاظم قزويني در حسينيه كربلايي‌هاي مقيم قم در محراب حسينيه دقيقاً زير منبري كه سال‌هاي سال عرض ارادت به اهل بيت مي‌كردند به خاك سپرده شد.
وي ادامه داد: روي سينه آن مرحوم كتاب «فاطمه الزهرا من المهد الي اللحد؛ فاطمه زهرا از ولادت تا شهادت»را قرار داده بودند. اين كتاب به زبان‌هاي مختلفي از جمله زبان فارسي ترجمه شده است. هم اكنون پس از 17 سال در پي توسعه حرم حضرت فاطمه معصومه (س) از خانواده ايشان مي‌خواهند كه حسينيه مذكور با توجه به همجواري با حرم مطهر تخريب شود، قبر ايشان نبش شد و مشاهده شد بدنشان تازه، كفن دست نخورده و سالم و كتاب فاطمه زهرا(س) از ولادت تا شهادت كماكان بر روي سينه مبارك شان قرار دارد.
به گفته اين خطيب توانا و برجسته منبر اهل بيت (ع)، هم اكنون پيكر نوراني آيت الله آقا سيد محمد كاظم قزويني موقتاً در يكي از سردخانه هاي شهر مقدس قم است تا ان‌شا ءالله ترتيبات لازم براي انتقال آن به كربلاي معلي فراهم گردد و در كنار حرم حضرت آقا امام حسين (ع) آرام گيرد.
مرحوم آيت اللّه سيد محمّد كاظم قزويني به سال 1348ه.ق در شهر مقدّس كربلا در خانواده علم و تقوا چشم به جهان گشود. نسب اين مرد بزرگ به حضرت امام موسي بن جعفرعليه السلام مي‌رسد. وي با وجود آن كه در آغاز جواني از نعمت والدين محروم شدند، با اين همه در راه كسب علم و كمال از پاي ننشست، پس از تكميل سطح در حوزه علميه كربلا سال‌ها در دروس خارج فقه و اصول علماي بزرگ آن سامان شركت كرد، آنگاه از راه تأليف و خطابه و منبر و تدريس فقه و اصول و تفسير مشغول خدمت شد.
ديري نگذشت كه به واسطه امر به معروف و نهي از منكر و موضع‌گيري‌هاي شجاعانه وي در برابر حاكمان مستبدّ عراق، تحت تعقيب قرار گرفت و بارها به زندان افتاد و متحمل سخت‌ترين زحمات و شكنجه‌ها شد، حتي آخرين بار به اعدام محكوم شد كه به دنبال آن پس از ماه‌ها زندگي مخفي از عراق خارج شد و بعد از مسافرت به چند كشور اسلامي در نهايت به ايران آمد، و بعد از عمري تلاش و جهاد و فداكاري و انجام خدمات علمي و ديني در روز سيزدهم جمادي الثاني سال 1415ه’.ق در شهر مقدس قم به ديار باقي شتافت.

شهدا اين‌گونه شهيد شدند

به‌راستي پذيرفتني است كه كسي بگويد من مسلمانم، ولي در رفتار و گفتار او هيچ اثري از قرآن ديده نشود؟ ما در اين نوشتار و در هر شماره، شما را با آن دسته از آيات كه مي‌توان به آن‌ها جامة عمل پوشاند، آشنا مي‌كنيم.

بخش اعظم قرآن كريم را آياتي تشكيل مي‌دهند كه جنبة عملي دارند و ما بايد خود را با آن‌ها زينت دهيم. از اين رو است كه خداوند در آية دوم سورة «اعراف» مي‌فرمايند: «از آن‌چه كه از جانب پروردگارتان برايتان نازل شده است، پيروي كنيد.»

عظمت و نورانيت قرآن به‌حدي است كه غير مسلمانان نيز به تأثير عميق آن اقرار كرده‌اند. نكند بهرة ‌ما از قرآن اندك باشد؟ «دين استالي» يكي از متفكران غربي مي‌گويد: «تأثيرات معنوي قرآن، قانون‌نامة مسلمانان، عميق‌تر و شايسته‌تر از كتاب مقدس مسيحيان است.»

«اقبال لاهوري» در اين‌باره چنين سروده است:

چون مسلمانان اگر داري جگر

در ضمير خويش در قرآن نگر

چون كهن گردد جهاني در برش

مي‌دهد قرآن، جهاني ديگرش

خداوند در آية 121 سورة مباركة «بقره» مي‌فرمايد: «كساني كه كتاب آسماني به آن‌ها داده‌ايم، آن را چنان‌كه شايستة آن است، مي‌خوانند.»

مرحوم علامه «طباطبايي»(ره) در جلد يك تفسير نوراني «الميزان» در ذيل آيه، روايتي از امام صادق(ع) آورده‌اند. امام فرموده است: «منظور اين است كه آيات قرآن را بادقت و شمرده بخوانند و حقايق آن را بفهمند و به احكام آن عمل كنند... به دستورهايش گردن نهند و از آن‌چه نهي كرده، بپرهيزند. به خدا سوگند، منظور، حفظ كردن آيات و ياد گرفتن حروف و تلاوت سوره‌ها و فراگيري اعشار و اخماس نيست؛ منظور تنها اين است كه در آيات قرآن بيانديشيد و به احكامش عمل كنيد.»

به‌راستي ما با اين دسته از احاديث، كه تعداد آن‌ها كم هم نيستند، چه بايد بكنيم؟ ما بايد به‌طور كلي نگرشمان را به قرآن و شيوة استفاده از آن عوض كنيم.

دستورات عملي قرآن كريم

خداوند در آية 10 از سورة مباركة «اعراف» مي‌فرمايد: «و شما چه اندك شكر مي‌گذاريد.»

هم‌چنين در آية 69 مي‌فرمايد: «نعمت‌هاي خدا را به ياد آوريد.»

و در آية 74 نيز مجدداً، تأكيد مي‌فرمايد: «نعمت‌هاي خدا را ياد كنيد.»

در آية 144 خطاب به حضرت موسي(ع) فرمان مي‌دهد كه، از سپاس‌گذاران باشد.

همة ما در طول زندگي، همواره از نعمت‌هاي بي‌حد خداوند برخوردار بوده‌ايم. ما بايد با يادآوري و تفكر دربارة اين نعمت‌ها، شكر آن‌ها را به جا آوريم، تا به‌واسطة شكر، نعمت‌ها دوام يابند و بلكه زيادتر گردند. اين وعدة خداوند متعال در قرآن كريم است كه اگر شكر كنيد، زياد مي‌كنيم.

بنابراين در همين راستا امام عصر(عج) فرموده‌اند: «مهم‌ترين و واجب‌ترين مستحبات، سجدة شكر است.»

خداوند در آيات فراواني فرمان شكرگذاري را داده است كه اين عمل نبايد از ديد ما مورد غفلت واقع شود.

دستورات عملي «نهج‌البلاغه»

حضرت علي(ع) در وصيت‌نامة خود، به فرزندشان امام حسن مجتبي(ع)، دستور مي‌دهند كه: «اياكَ ان تذكر مِن الكلام ما يَكون مُضحِكاً»؛ از گفتار خنده‌آور سخت بپرهيز.

و در همين نامه مي‌فرمايند: «فرزندم! بكوش كه اين وصيت مرا دريابي و مبادا كه از آن ساده بگذري.»

و در خطبة «همام» مي‌فرمايند: «وَ اِن ضحك لَم يعل صَوته»؛ انسان متقي، صدا را به خنده بلند نمي‌كند.

دستورات عملي از صحيفة سجاديه

امام سجاد(ع) در دعاي پنجم به خداوند عرض مي‌نمايد: «خدايا بر محمد(ص) و آل پاك او درود فرست و سلامت دل‌هاي ما را در ياد عظمت و بزرگي خودت قرار بده و آسايش تن و سلامتي بدن ما را به شكر نعمت و سپاس‌گذاري خود قرار ده و زبان ما را در راه وصف نعمت‌هاي خويش گويا و آزاد قرار بده.»

گروهی بودند، دائم بر پیامبر خدا منت می گذاشتند، در کنارت جنگیده ایم، برای اسلام جهاد کرده ائیم، منت می گذاشتند که مسلمان شده اند.

در برابر منت آنان، خدای سبحان آیه 17 از سوره حجرات را بر پیامبر نازل کرد: يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلَامَكُم بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ... آنها بر تو منّت مي‏نهند که اسلام آورده‏اند؛ بگو: اسلام آوردن خود را بر من منّت نگذاريد، بلکه خداوند بر شما منّت مي‏نهد که شما را به سوي ايمان هدايت کرده است، اگر در ادّعاي ايمان راستگو هستيد!

منت گذاشتند که جهاد کردند، زخم خوردند، مسلمان شده اند، خداوند منان گفت: ای پیامبر به آنها بگو منت مگذارید بر من اسلامتان را، بلکه خدا منت می گذارد بر شما که هدایت کرد شما را...

مصداق این آیه آدم های امروز است، چه آنهائی که برای خدا رنج و اندوهی برده اند، چه آنها که در هشت سال دفاع مقدس جنگیده اند، ترکش، زخمی هم شاید خورده اند، خون داده اند...

بگذارید از خودم حرف بزنم، می خوام همه اتهام بسوی خودم باشد. اگر آن روز توفیق خدا شامل من نمی شد، اگر آن هدایت خدا نبود، مرا در سن نوجوانی، فرا نمی خواند. پانزده سالگی، آن همه شور و عشق در من پدید نمی آمد، امروز حرفی برای گفتن هم مگر داشتم...

بلکه خجل شرمگینانه، باید روزگار بدی را می گذراندم، حوادثی چون کربلا پدید آمد، قصه جنگ، انسان تنها یک بار مختار به تصمیم است.

رسول وقتی از هر دو پا گلوله می خورد، عراقی ها که او را به تسلیم فرا می خوانند فریاد میز نند: دستت را ببر بالا؛ رسول می گوید: دستام را کشیدم بالا، نه به نشانه تسلیم، که اصلا تا عرض شانه هام هم بالا نبردم، مانند مسلم در کوفه...

واقعا سخت بود برام که دستام را ببرم بالا، تسلیم بشوم، اسیر شدن برام کلی فرق داشت با تسلیم شدن، همه رفتن ما برای جنگیدن از سر همین اعتقاد بود، اگر در آن لحظه براحتی دستام را می کشیدم بالا، اسیر می شدم، امروز با هزارن سوال بی پاسخ مواجه بودم.

نمی توانستم زندگی آرامی را در گذشت ایام سپری کنم. با تمام وجودم همه حقیقت درونی ام، اعتقادم...

آرمانم، همه من در لحظه باید تصمیم سرنوشت سازی را می گرفت.
هر کاری که می کردم بعد از آن دیگر قابل برگشت نبود.
ثانیه ها بسختی سپری می شد.
هر تصمیمی که گرفته می شد اعتقادی بود، غیر قابل باز گشت.
بچه ها را به اسیری می برند...
 مجید زارع چهارده ساله آملی، شهر هزار سنگر را در مقابل دوربین خبرنگارهای جهان قرار می دهند، سه روز تشنه است، یک لیوان آب یخ به او می دهند، بخور حرف بزن، چرا با این سن کم آمدی جنگ، از اینکه اسیر شدی پشیمان نیستی، مجید شلوغ گردان یا رسول آب را پس می زند، فرمانده عراقی دست به سر مجید می کشد، نوازش می کند، زن هندی می خندد، آب را دوباه و سه باره به مجید تعارف می کنند، هیچی از مجید نمی خواستند، فقط می خواستند مجید تشنه و اسیر یک لیوان آب را جلوی دوربین بخورد، از دست افسر عراقی آب را بگیرد، بخورد، مجید لیوان آب را محکم به زمین می کوبد، لیوان خرد می شود، آب سرد که در آن لحظه همه حیات مجید بود، بروی خاک می پاشد...

با گلوله به ران رسول می زنند که فقط دستش را از عرض شانه اش بالاتر ببرد، حضرت مسلم وقتی در محاصره قرار می گیرد، دشمن هر چه می کند، مسلم دست ها را از عرض شانه ها بالاتر نمی برد، رسول گلوله خورد، گفت من اسیر می شوم، اما حقیر نمی شوم.

حضرت زینب(س) گفت: مرا به اسیری می برید، به حقیری که نمی برید، ستون ظلم را شکست.

مجید مانند مولایش حضرت ابوالفضل(س) که آب را به روی آب پاشید، مجید آب را بروی خاک پاشید.

شعبان ناهیجی، آملی، فرمانده عراقی دستور می دهد، نمازت را بشکن،  او اعتنا نمی کند، چون حضور نداشت که آن عراقی را ببیند، فرهان افسر بعثی، در حین نماز با نبشی آهنی می کوبد به پهلوی شعبان، نمازت را بشکن بسیجی، هیچ اعتنا نمی کند، سرباز های دشمن، شعبان را می بندند، به نرده آهنی، دستنش را می شکنند، خرد می کنند، تا صبح، بیست ساعت سرپا با دست شکسته می بندنش به نرده پنجره سلولش نمازش را نشکست، دستش را شکستند... یک معلم ساده تهرانی، را می برند، همه را صف می کنند، به آن معلم می گویند، تو باید در مقابل اسرا به امام تان توهین کنید.

 ادای امام را در بیارید. آن معلم سکوت می کند، کتکش می زنند، فریاد می کشند، فقط یک کلمه ادای امام را در بیار خلاص شو. با نبشی آهنی به پهلویش می کوبند، آن قدر کتکش می زند، شکنجه اش می دهند، او به امام توهین نمی کند، فقط باید یک کلمه ادای امام را در می آورد.

 خلاص می شد، کتک خورد اما بی ادبی نکرد، سه بار از بس کتکش زدند بیهوش شد.

تو اسیری، آب را بروی همه می بندند، می گویند، هر کس تشنه است. بیاید ادای امام را در بیاورد آب بنوشد، بچه ها تشنه می مانند، از تشنگی به مرز مرگ کشیده می شوند، بسیجی ولائی اند، اهل وفایند، اصل ولایت فقیه این جا در میان اسرا معنا می شود، تبعیت پذیری از ولایت امر است.

امروز ازین بچه ها بپرسی که شما بودید، در سخت ترین لحظات، در اسارت زینب وار مبارزه کردید، می گویند ما راضی نیستیم، از ما بنویسید، اصار و تمنا.... اچه های که ذره ائی با گردش ماه و خورشید. تغییر نکردند.

بکر و دست نخورده، آرمانی، اعتقادی، ذره ائی عوض نشدن، هیچ کجا هم داد نزدند که ما رفتیم، جنگیدیم. ما خون دادیم. ما مقابل عراقی ها در اسارت کتک خوردیم. اما به ولایت بی وفائی نکردیم. امروز حتی توقع این را ندارند که یک سلام ساده به آنها بشود. می گویند برای خدا بود. ما که کاری نکردیم...

اصلا می گویند ما نبودیم. این ها کسانی دیگر بودند، خجالت می کشند، بهم اخم می کنند. ننویس از ما، نگو، رسول هیچ گاه مقابل دوبین نیامد، مجید نیامد، شعبان نیامد، آن معلم تهرانی هم نمی آید...

وفا داری بسیجیان امروز نیز به مولایشان امام خامنه ائی همین طور است.

بسیجی همیشه پیشانی معرکه است. وسط جهاد. ما باید از امر ولایت تبعیت داشته باشیم.

کسانی هستند با مقدار زحمتی که برای این انقلاب کشیده اند. منت گذاری می کنند.

اگر جهاد کرده اید.این تو نبودی. این منت خدا بر تو بود.
به خودم می گویم. اگر می نویسم. منت خداست برمن.
این بزرگ ترین توفیق الهی است که شامل حال ما شده که امروز بازمانده ائیم.
هرز نرفته ائیم.
همین بس که هرز نرفتیم.
خیلی بد است که من برای شهدا بنویسم. توقع داشته باشم.که مرا تکریم کنند.
بابا این خدا منت گذاشته، که بنویسیم.
هدایت کرده است ما را.
برای سیدالشهداء اشک بریزیم.
قلب ما رئوف کربلائی باشد که با نام گودال قتلگاه بلرزد و آشوب بشویم.
این لطف خداست.
 امروز شهدا دست ما را گرفته اند.
شهدا منت گذاشته اند.

خدا هم توفیق خدمت گذاری اش را داده، ما کجا می توانستیم این همه را داشته باشیم.

اگر این رنج جنگ نبود اگر دردش نبود، اگر جهاد نکرده بودیم. وای برما که منت داریم بر خدا....

اگر امروز اهل ولایت نبودیم. این همه را از شهداء داریم، پس قدر بدانیم لطف خدا را. محبتش را.

بعضی از رفقا، اولین پرسش آنها در مورد سایت دیاررنج و نوشتن برای شهداء این است، در سال چقدر ازین

سایت، از قلم در آمد کسب می کنم، این یک سوال نیست.

یک نیزه است که به قلب من فرو می رود.

کدام خادم شهداء برای دنیا به خدمت گذاری شهداء می رود، برای نام ونشان می رود.

دیاررنج هنر و ادبیات مقاومت است، نه سوپر مارکت و بغالی و بنگاه...
 
یک ارزش است.  

اگر این طور نبود تا بحال شهداء پرت مان می کردند/ وسط نیستی.../..
 در دیاررنج را تخته می کردند.

اینکه خدا ما را شایسته کرده که برای شهدا زحمت بشیم. خرابش نکنیم.

حیف است. حیف...

یک مومن با تقوائی، یک حرفی زد، حیف... خیلی از گفتارش، مثل آیات وحی ذره ذره دارد شکوفا می شود.
یک بسیجی ولائی، اصیل، شاید آن روز من فهمش را نداشتم، شاید فرصت فکر کردن نداشتم، اما امروز همه اش شده است، وحی گونه... کاش آن روز درک می کردم... پیامبر گونه سخن می گفت...

با همه این احوال خدا کند شهدا تحمل ما نکرده باشند.../"...

به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در زاهدان، مراسم بزرگداشت یاد و خاطره سرداراران شهید حاج قاسم و غلامحسن میرحسینی و دیگر شهدای منطقه سیستان روز گذشته با حضور مسؤولان، خانواده شهداء، ایثارگران و مردم سیستان برگزار شد.

بر اساس این گزارش، در این مراسم، محمد مارانی، جانشین قرارگاه قدس سپاه در منطقه جنوب شرق کشور اظهار داشت: شهید حاج قاسم میرحسینی فرمانده دلاوری بود که همه از وی در عملیات‌ها به عنوان ستون پایدار لشکر41 ثار الله یاد می کردند. 

مارانی، افزود: عزت و سربلندی امروز نظام جمهوری اسلامی مرهون همان دلاور‌ مردی‌های ایثارگران و شهیدان در طول دفاع مقدس است.

وی‌ خاطر‌نشان کرد: هشت سال دفاع مقدس سبب شد فرهنگ بسیج و روحیه بسیجی در جامعه بیش از پیش گسترش یابد.

قابل ذکر است، اجرای سرود و مداحی از دیگر برنامه های این مراسم بود.

گفتنی است، شهید قاسم میرحسینی در دیماه سال 1342 در روستای صفدر میربیک از توابع بخش جزینک شهرستان زهک متولد شد.

وی در سال 1360 پس از گذراندن دوره های مختلف فرماندهی در جبهه های حق علیه باطل به فرماندهی گردان انتخاب شد و پس از عملیات خیبر از سوی سردار حاج قاسم سلیمانی به عنوان قائم مقام لشکر 41 ثارالله منصوب شد و در 19 دیماه 1365 در عملیات کربلای پنج در منطقه شلمچه به شهادت رسید.

مقام معظم رهبری در سفر به منطقه سیستان درباره شهید میرحسینی اینگونه بیان داشتند: «سردار شهید حاج قاسم میرحسینی که از سرداران لشکر41 ثارالله می باشد، او در میدان نبرد، در هنگام دفاع، از آن شخصیت‌های استثنایی و جالبی است که من مردم سیستان را این‌گونه شناختم».

شهید غلامحسن میرحسینی برادر سردار شهید حاج قاسم میرحسینی نیز از فرماندهان گردان لشکر 41 ثارالله بود که در دوران هشت سال دفاع مقدس به فیض شهادت نایل آمد.

برگزاري يادواره سردار شهيد ميرحسيني و 2500 شهيد سيستان

 

 

زاهدان ـ خبرنگاراطلاعات: يادواره سردار شهيد حاج قاسم ميرحسيني قائم مقام لشكر41 ثارالله و شهداي منطقه سيستان در دانشگاه زابل برگزار شد. نماينده ولي فقيه در سيستان و بلوچستان در اين يادواره گفت: منطقه سيستان نماد دلاورمردي و رشادت‌هاي سرداران شهيد ازجمله ميرحسيني‌ها و طباطبايي‌ها است. آيت‌الله سليماني با اشاره به مقام والاي شهدا افزود: اين كه مقام معظم رهبري منطقه سيستان را به نام شهيد ميرحسيني مي‌شناسد در بيان ارزش و جايگاه اين شهيد بزرگوار، بس است. دبير اجرايي يادواره سردار شهيد ميرحسيني نيز گفت: اين يادواره سه روزه براي گراميداشت ياد و خاطره سردار شهيد ميرحسيني و 2500 شهيد منطقه سيستان برگزار شد. به گفته سرهنگ محمد ناظري، نخستين روز اين يادواره به شهداي شهرستان زابل، دومين روز به شهداي هيرمند و آخرين روز به شهداي زهك اختصاص داشت. وي اظهاراميدواري كرد، برگزاري چنين يادواره‌ها در ترويج بيش از پيش فرهنگ ايثار و شهادت بين جوانان و نوجوانان موثر باشد. سرهنگ ناظري با اشاره به حضور گسترده مسئولان، سران طوايف و قشرهاي مختلف مردم ولايتمدار سيستان در اين يادواره، گفت: اين حضور گسترده نوعي مقابله با جنگ نرم دشمنان است و آنان را از رسيدن به اهداف شومشان بازمي‌دارد.   شهيد ميرحسيني در دوران دفاع مقدس با توجه به رشادت، شجاعت و روحيه فرماندهي كه در عمليات مختلف از خود نشان داد، به قائم مقامي لشكر 41 ثارالله برگزيده شد. رهبر معظم انقلاب در رابطه با اين شهيد معظم فرموده‌اند: من مردم اين استان را با نام حاج قاسم ميرحسيني، اين سردار ميدان جنگ مي‌شناسم. سردارشهيد حاج قاسم ميرحسيني در سن بيست و سه سالگي به درجه رفيع شهادت نائل آمد.

زاهدان - يادواره گراميداشت يادوخاطر سرداران شهيد ميرحسيني و شهداي سيستان به مدت سه روز در دانشگه زابل برگزار شد